W nagłówku w nawiasach podano kolejno: typ, kryteria wpisania na listę, oraz rok wpisania. Informacje zaczerpnęliśmy ze strony Polskiego Komitetu ds. UNESCO. Kolorem czerwonym oznaczyliśmy miejsca odwiedzone w roku 2008.

Krajobraz kulturowy Wachau
(K II, IV / 2000)

Wachau stanowi część doliny Dunaju położonej między Melk i Krems. W malowniczym krajobrazie znajdują się liczne, nienaruszone i widoczne świadectwa rozwoju regionu od czasów prahistorycznych: założenia architektoniczne (klasztory, zamki, ruiny), urbanistyczne (miasta i miasteczka) oraz rolnicze, związane z uprawą winorośli.

Opactwo Benedyktynów w Göttweig

Opactwo w Melk

Portal doliny Wachau

Krajobraz kulturowy Lednice-Valtice
(K I, II, IV / 1996)

Pomiędzy XVII i XX w. książęca rodzina Lichtensteinów przekształciła swe posiadłości w południowych Morawach w urzekające założenie krajobrazowe, w którym architektura barokowa, zaprojektowana głównie przez Johanna Bernharda Fischera von Erlach oraz klasycystyczny i neogotycki styl pałaców w Lednicach i Valticach, wtapiają się w krajobraz opracowany według romantycznej koncepcji angielskiej sztuki pejzażowej. Krajobraz kulturowy Lednice-Valtice rozciąga się na obszarze 200 km²i stanowi jeden z największych krajobrazów stworzonych przez człowieka w Europie.

Strona internetowa regionu

Ogrody i zamek w Kromieryżu
(K II, IV / 1998)

Kromieryż leży przy dawnej przeprawie na rzece Morawie, u stóp wzgórz Chrziby górujących nad środkowymi Morawami. Ogrody i zamek w Kromieryżu stanowią wyjątkowo pełny i dobrze zachowany przykład barokowej rezydencji książęcej otoczonej ogrodami.

Zamek w Kromerizu na stronach Czeskiej informacji turystycznej

Piazza del Duomo w Pizie
(K I, II, IV, VI /1987)

Na rozległym trawniku Piazza del Duomo znajduje się słynny na całym świecie zespół zabytkowy, składający się z czterech arcydzieł architektury średniowiecznej: katedry, baptysterium, kampanili (zwanej "Krzywą Wieżą") oraz cmentarza, które wywarły znaczny wpływ na sztukę monumentalną we Włoszech pomiędzy XI i XIV w.

Strona internetowa

Zespół zabytkowy San Giminiano
(K I, III, IV /1990)

Miasto San Giminiano "delle belle Torri" położone jest w Toskanii, 56 km na południe od Florencji. Stanowiło ono istotny etap dla pielgrzymów udających się do Rzymu drogą zwaną Via Francingena. Rządzące miastem rodziny szlacheckie wybudowały siedemdziesiąt dwie wieże mieszkalne (osiągające 50 m wysokości), symbole bogactwa i władzy. Obecnie pozostało z nich jedynie czternaście, ale San Giminiano zachowało feudalny nastrój i wygląd. W mieście znajdują się także arcydzieła sztuki włoskiej z XIV i XV w.

Strona internetowa miasta

Zespół zabytkowy w Sienie
(K I, II, IV /1995)

Siena stanowi wcielenie miasta średniowiecznego. Jej mieszkańcy rywalizowali z Florencją również w zakresie urbanistyki. Przez stulecia zachowali oni gotycki aspekt miasta, osiągnięty pomiędzy XII i XV w. Prace Duccia, braci Lorenzetti oraz Simone Martiniego torowały wówczas drogę sztuce włoskiej - a szerzej - europejskiej. Całe miasto, zbudowane wokół Piazza del Campo, zostało pomyślane jako dzieło sztuki, wtopione w otaczający krajobraz.

Strona internetowa miasta

Palio w Sienie

Zabytki wczesnochrześcijańskie w Rawennie
(K I, II, III, IV /1996)

W V w. Rawenna była stolicą Cesarstwa Rzymskiego, a następnie, do VIII w., stanowiła siedzibę bizantyjskiego egzarchy Italii. Znajduje się tam unikalny zbiór wczesnochrześcijańskich mozaik i zabytków. Osiem budowli - mauzoleum Galli Placydii, baptysterium Ortodoksów, bazylika Sant'Apollinaire Nuovo, baptysterium Arian, kaplica pałacu arcybiskupiego, mauzoleum Teodoryka, kościół San Vitale, bazylika Sant'Apollinaire in Classe - zostało zbudowanych w V i VI w. Świadczą one o mistrzostwie artystycznym, łączącym tradycje grecko-rzymskie, ikonografię chrześcijańską oraz style Wschodu i Zachodu.

Informacja turystyczna miasta

Ceny biletów 2008: Bilet łączony do 5 zabytków (San Vitale, Mauzoleum Galii Placydy, Baptysterium, Sant Apollinaire Nuovo i Muzeum - 8,5 €)

Bilet do St. Apollinaire in Classe - 3 €

Ogród botaniczny w Padwie
(K II, III /1997)

Pierwszy ogród botaniczny na świecie powstał w Padwie w 1545 r. Zachował on pierwotny plan - zamknięty, kolisty ogród, symbol świata, otoczony wstęgą wody. Następnie dorzucono doń kolejne elementy: architektoniczne (monumentalne wejścia oraz balustrady), jak również praktyczne (instalacje nawadniające i szklarnie). Ogród, będąc ośrodkiem badań naukowych, nadal służy pierwotnym celom.

Strona internetowa

Ceny 2008: Bilet normalny: 4€ studenci 1 €. Polecamy tylko dla zaawansowanych ;)

Portovenere, Cinque Terre i wyspy (Palmaria, Tino i Tinetto)
(K II, IV, V /1997)

Odcinek wybrzeża liguryjskiego pomiędzy Cinque Terre, a Portovenere stanowi krajobraz kulturowy o znaczących walorach panoramicznych i kulturalnych. Plany i rozmieszczenie miasteczek oraz kształt otaczającego krajobrazu, przezwyciężającego niekorzyści stromego i nieregularnego terenu, wyznaczają etapy nieprzerwanego osadnictwa w regionie na przestrzeni ostatniego tysiąclecia.

Strona internetowa

Zespół zabytkowy w Urbino
(K II, IV /1998)

W XV w. Urbino, miasteczko położone szczycie wzgórza w regionie Marche, zaznało zadziwiającej świetności kulturalnej, przyciągając artystów i erudytów zarówno z całych Włoch, jak i spoza półwyspu oraz wywierając wpływ na rozwój kulturalny innych regionów Europy. Zastój gospodarczy i kulturalny, który nastąpił w XVI w., spowodował, że miasto zachowało renesansowy wygląd.

Strona internetowa miasta

Asyż, bazylika franciszkańska i inne zabytki franciszkańskie
(K I, II, III, IV, VI /2000)

Asyż, miasto średniowieczne wzniesione na wzgórzu, jest miejscem narodzin świętego Franciszka i wiąże się ściśle z dziełem zakonu franciszkanów. Arcydzieła sztuki średniowiecznej - bazylika Św. Franciszka, malowidła pędzla Cimabue, Pietra Lorenzetti, Simone Martiniego, Giotta - uczyniły z Asyżu podstawowy punkt odniesienia rozwoju artystycznego i architektonicznego Włoch i Europy.

Assisi online

Val d'Orcia
(K IV, VI/ 2004)

Krajobraz Val d'Orcia jest częścią rolniczego obszaru przylegającego do Sieny. W XIV i XV w. teren ten włączony został do miasta-państwa, po czym zaprojektowany i ukształtowany na nowo jako idealny wzorzec gospodarowania przestrzenią oraz przykład doskonałego piękna krajobrazu. Wyróżniająca estetyka, płaskie kredowe równiny, z których wyrastają niemal stożkowate pagórki z ufortyfikowanymi osadami na szczycie, stały się inspiracją dla wielu artystów. Obraz tych wzgórz uznany został za przykład piękna doskonale zadbanego renesansowego krajobrazu. Wpis na Listę Światowego Dziedzictwa obejmuje: rolniczy i sielankowy krajobraz, przedstawiający innowacyjne systemy gospodarowania ziemią, miasta i wioski, zabudowania wiejskie, rzymską ulicę Via Francigena oraz sąsiadujące z nią opactwa; gospody; kapliczki i mosty.

Park Val d'Orcia

Zespół zabytkowy Rzymu, dobra Stolicy Apostolskiej leżące na terenie Rzymu, korzystające z prawa eksterytorialności i kościół Św. Pawła za Murami
(K I, II, III, VI / 1980-1990)

Rzym, założony według legendy przez Romulusa i Remusa w r. 753 p.n.e., był początkowo stolicą Republiki Rzymskiej, następnie Cesarstwa Rzymskiego i w końcu, w IV w., ośrodkiem świata chrześcijańskiego. Na obszarze wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa, rozciągniętym w 1990 r. do murów Urbana VIII, znajduje się kilka głównych zabytków starożytności, m. in. fora, mauzoleum Augusta, kolumny Trajana i Marka Aureliusza, mauzoleum Hadriana, Panteon, jak również budowle sakralne i publiczne Rzymu papieskiego.

Comune di Roma

Przewodnik w języku polskim

Oficjalna strona Państwa Watykańskiego

Ceny 2008: Koloseum: 9 €, Kopuła Bazyliki św. Piotra - 7 € windą, 5€ piechotą; Muzea watykańskie: 14 € normalny, 8 € ulgowy; katakumby św Agnieszki - 6 €

San Marino
(K III/ 2008)

Obszar o powierzchni 55 ha obejmuje wzgórze Titano oraz historyczne centrum miasta San Marino, które pochodzi z czasów ustanowienia republiki - miasta-państwa w XIII wieku. San Marino jest świadectwem kontynuacji tradycji wolnej republiki od czasów średniowiecza. Centrum miasta zawiera wieże obronne, mury, bramy i umocnienia, jak również neoklasyczną bazylikę z XIX wieku, XIV i XVI wieczne klasztory, oraz XIX wieczny Palazzo Publico i XVII wieczny teatr Titano. Zabudowania w obrębie centrum historycznego są w dalszym ciągu zamieszkiwane wraz z zachowaniem ich tradycyjnej funkcji. Dzięki położeniu na szczycie wzgórza Titano, zabytkowa część nie została dotknięta zmianami w strukturze od początków ery przemysłowej do dnia dzisiejszego.

Zabytkowe centrum Salzburga
(K II, IV, VI / 1996)

Salzburg zachował niezwykle bogaty układ miejski, powstały pomiędzy średniowieczem i XIX w., w okresie kiedy Salzburg był miastem-państwem rządzonym przez księcia-biskupa. Rozwój sztuki gotyku płomienistego przyciągnął do miasta wielu artystów jeszcze zanim stało się bardziej znane dzięki działalności artystów włoskich, Vincenzo Scamozziego i Santiniego Solariego, którzy nadali zespołowi miejskiemu Salzburga charakter barokowy. To połączenie Północy i Południa nie było z pewnością obojętne geniuszowi najsłynniejszego salzburczyka, Wolfganga Amadeusza Mozarta, którego światowa sława na zawsze związana jest z tym miastem.

Teatr antyczny i łuk triumfalny w Orange
(K III, VI / 1981)

Teatr antyczny w Orange, leży w dolinie Rodanu i jest jednym z najlepiej zachowanych wielkich teatrów rzymskich. Amfiteatr z ław kamiennych posiada 1100 miejsc i mur sceniczny długości 102 m i wysokości 38 m, a w centralnej niszy - posąg Augusta wysokości 3,7 m). Rzymski łuk triumfalny, zbudowany ok. 27 roku n.e., jest jednym z najpiękniejszych i najlepiej zachowanych łuków triumfalnych. Jest on najstarszym zachowanym łukiem trójprzelotowym, o wysokości 18,8 m. Ozdobiony jest płaskorzeźbami upamiętniającymi ustanowienie Pax Romana.

• Strona internetowa teatru antycznego w Orange

Pont du Gard
(K I, III, IV / 1985)

Pont du Gard został zbudowany w końcu I w. p.n.e. aby prowadzić wodę ze źródeł w okolicach Uzes do Nîmes ponad rzeką Gard. Składa się z trzech kondygnacji arkad o wysokości 50 m i liczy 275 m długości. Akwedukt został zbudowany w latach 26 p.n.e. - 16 p.n.e. na polecenie Agrypy. Dolna częśc stanowi most nad rzeką, natomiast w górnej części umieszczono kanał prowadzący wodę. Akwedukt stanowi arcydzieło techniki będące zarazem dziełem sztuki.

• Strona internetowa Pont du Gard

Zabytkowe centrum Awinionu
(K I, II, IV / 1995)

Awinion, położony w południowej Francji, w XIV w. był siedzibą papiestwa. Nad miastem, nad jego murami obronnymi i nad pozostałościami XII-wiecznego mostu na Rodanie, góruje pałac papieży, surowo wyglądająca twierdza o bogato zdobionych wnętrzach autorstwa Simone Martiniego i Matteo Giovanettiego. Ten wspaniały przykład architektury gotyckiej, wraz z leżącymi poniżej Petit Palais oraz katedrą romańską Notre-Dame-des-Doms, tworzy cenny zespół zabytkowy świadczący o roli, którą Awinion odgrywał w XIV-wiecznej Europie chrześcijańskiej.

• Strona internetowa miasta
• Strona internetowa festiwalu teatralnego w Awinionie

Canal du Midi
(K I, II, IV, VI / 1996)

Żeglowna sieć wodna o długości 360 km łączy Morze Śródziemne z Atlantykiem. Składa się z 328 budowli i urządzeń: śluz, akweduktów, mostów, tuneli i stanowi jedno z najbardziej wyjątkowych osiągnięć inżynierii cywilnej epoki nowożytnej. Zbudowana w latach 1667-1694, utorowała drogę rewolucji przemysłowej. Projektant, Pierre-Paul Riquet, szczególnie troszczył się o estetykę architektoniczną oraz powstały w ten sposób krajobraz, dzięki czemu Canal du Midi stanowi nie tylko wyczyn techniczny, lecz również dzieło sztuki.

• Strona internetowa o kanale
• Jeszcze jedna strona internetowa ;)
• i jeszcze jedna ;)

Zabytkowe miasto warowne Carcassonne
(K II, IV / 1997)

Warowna osada na wzgórzu, na którym obecnie znajduje się Carcassonne, istniała już przed podbojem rzymskim. W obecnym kształcie Carcassonne stanowi cenny przykład średniowiecznego miasta warownego, wyposażonego w potężny system obronny otaczający zamek i przylegające doń zabudowania, ulice oraz wspaniałą katedrę gotycką. Swą wyjątkową rolę Carcasonne zawdzięcza długotrwałym pracom konserwatorskim prowadzonym przez Viollet-le-Duca, jednego z twórców nowoczesnej konserwacji zabytków jako nauki.

• Strona internetowa miasta

Alhambra, ogrody Generalife, twierdza Albaicín w Grenadzie
(K I, III, IV / 1984-1994)

Górując nad leżącym na równinie współczesnym miastem Alhambra i Albaicín, położone na dwóch sąsiednich wzgórzach, tworzą średniowieczną część Grenady. Na wschód od twierdzy i od pałacu Alhambry rozciągają się wspaniałe ogrody Generalife, dawnej rezydencji letniej emirów, panujących nad tą częścią Hiszpanii w XIII i XIV w. Dzielnica rezydencjonalna Albaicín zachowała bogaty zespół miejscowej architektury mauretańskiej, łączącej się harmonijnie z tradycyjną architekturą andaluzyjską.

• strona internetowa Alhambry
• Granada w Andalucia.com
• Granada - strona miasta
• Rezerwacja biletów do Alhambry

Dzieła Gaudiego (K I, II, IV /1984, 2005)
Pałac Muzyki Katalońskiej i szpital Św. Pawła w Barcelonie (K I, II, IV / 1997)

Siedem budowli autorstwa Antoniego Gaudiego (1852-1926) w Barcelonie i okolicy. Trzy z nich wpisane zostały na Listę w 1984 r.: Park Guëll, Pałac Guëll i Casa Mila. W 2005 wpis rozszerzono o cztery kolejne: Casa Vicens (1883-85), fasada Narodzenia Pańskiego i Krypta Katedry Sagrada Familia (1884-1926), Casa Batlló (1904-06), Krypta w Colonia Guëll (1898-1905). Dzieła te świadczą o znaczącym twórczym wkładzie Gaudiego w rozwój architektury i technik budowlanych na przełomie XIX i XX wieku. Jego eklektyczny, a zarazem bardzo osobisty styl z wielką swobodą wyraża się nie tylko w architekturze, ale także w sztuce ogrodów, rzeźbie i różnych formach sztuki dekoracyjnej.

Te dwie budowle należą do najpiękniejszych osiągnięć architektury Barcelony. Są dziełem katalońskiego architekta secesyjnego Lluisa Domnecha i Montaner. Pałac Muzyki Katalońskiej jest oszałamiającą konstrukcją o żelaznej strukturze, wypełnioną światłem i przestrzenią. Nad jego dekoracją pracowało wielu wybitnych artystów epoki. Szpital Sant Pau przedstawia taką samą śmiałą koncepcję i dekorację, będąc jednocześnie całkowicie przystosowanym do potrzeb szpitalnych.

• Kościół Sagrada Familia
• Strona internetowa miasta Barcelona
• Pałac Muzyki Katalońskiej
• Szpital Św. Pawła

Zespół zabytkowy w Toledo (K I, II, III, IV / 1986)

Toledo, kolejno miasto rzymskie, stolica królestwa Wizygotów, twierdza emiratu Kordoby, przyczółek królestw chrześcijańskich walczących z Maurami oraz, w XVI w., czasowo ośrodek najwyższej władzy królewskiej za panowania Karola V, jest strażnikiem przeszło dwutysiącletniej historii. Znajdujące się tam arcydzieła są owocem różnych cywilizacji; powstały one w środowisku, którego zasadniczym czynnikiem było współistnienie trzech wielkich religii - judaizmu, chrześcijaństwa i islamu.

Zespół zabytkowy w Cáceres (K III, IV / 1986)

W architekturze miasta, łączącej styl romański, wpływy islamu, gotyk Północy oraz renenans włoski, odnaleźć można historie bitew między Maurami i chrześcijanami. Z okresu muzułmańskiego pozostało około trzydziestu wież, z których najsłynniejszą jest Torre del Bujaco.

Katedra, alkazar i Archiwum Indii w Sewilli (K I, II, III, VI / 1987)

Trzy budowle tworzą wspaniały zespół zabytkowy w sercu Sewilli. Katedra i alkazar, budowane w okresie od rekonkwisty z 1248 r. do XVI w., przesiąknięte są wpływami mauretańskimi i stanowią cenne świadectwo cywilizacji Almohadów oraz chrześcijańskiej Andaluzji. Minaret Giralda, arcydzieło architektury Almohadów, przylega do pięcionawowej katedry, największej budowli gotyckiej w Europie, w której znajduje się gigantyczny grobowiec Krzysztofa Kolumba. W pałacu dawnej Giełdy (Lonja), zamienionym na Archiwum Indii, znajdują się najcenniejsze archiwa dotyczące kolonii w Ameryce.

Królewski klasztor Santa Maria de Guadalupe (K IV, VI / 1993)

Klasztor, stanowiący ilustrację czterech wieków hiszpańskiej sztuki sakralnej, symbolizuje dwa znaczące wydarzenia historyczne z 1492 r.: koniec rekonkwisty Półwyspu Iberyjskiego przez Królów Katolickich oraz przybycie Krzysztofa Kolumba do Ameryki. Znajdujący się w nim słynny posąg Matki Boskiej stał się potężnym symbolem chrystianizacji dużej części Nowego Świata.

Giełda Jedwabiu (Lonja de la Seda) w Walencji (K I, IV / 1996)

Zespół budowli, wzniesiony w latach 1482-1533, przeznaczony był do handlu jedwabiem (skąd pochodzi jego nazwa) i zawsze pełnił funkcje handlowe. Jest to arcydzieło gotyku płomienistego. Wspaniała Sala de Contratación przypomina potęgę i bogactwo wielkiego miasta handlowego basenu Morza Śródziemnego w XV i XVI w.

Krajobraz kulturowy Aranjuezu (K II, IV / 2001)

Krajobraz kulturowy Aranjuezu ukazuje całość złożonych związków zachodzących pomiędzy naturą i działalnością człowieka, pomiędzy krętymi rzekami i geometrycznym rysunkiem krajobrazu, pomiędzy pierwiastkiem wiejskim i miejskim, pomiędzy krajobrazem znaczonym zespołami leśnymi i architekturą, delikatnie organizowaną przez budowle pałacowe. W ciągu trzystu lat, starania rodziny królewskiej o rozwijanie i utrzymanie tego krajobrazu, pozwoliły na harmonijne łączenie cech francuskiego barokowego założenia parkowego z miejskim stylem życia oraz - z właściwą Oświeceniu - naukową metodą aklimatyzacji botanicznej i zoologicznej. Na krajobraz miały również wpływ koncepcje takie jak humanizm i centralizm polityczny.

Kościoły Pokoju w Jaworze i Świdnicy (K III, IV, VI / 2001)

Kościoły Pokoju w Jaworze i Świdnicy, największe w Europie budowle sakralne o konstrukcji szkieletowej, zostały wzniesione na Śląsku w połowie XVII w., w następstwie Pokoju Westfalskiego kładącego kres konfliktom religijnym. Zbudowane z uwzględnieniem czynników materiałowych i politycznych, świadczą o poszukiwaniach swobody religijnej i ucieleśniają formy architektoniczne właściwe kościołom katolickim, lecz mało rozpowszechnione w ideologii luterańskiej.

Kościół Pokoju w Świdnicy

Kościół Pokoju w Jaworze

Budapeszt - panorama nadbrzeży Dunaju i dzielnica zamkowa w Budzie (K II, IV / 1987-2002)

Miasto posiada fragmenty zabytków, takich jak miasta rzymskiego Aquincum czy zamku gotyckiego Budy, które w różnych epokach wywarły znaczny wpływ na jego architekturę. Jest to jeden z najpiękniejszych krajobrazów miejskich na świecie, ilustrujący okresy świetności w historii stolicy Węgier.

Andrássy útca Przez wielu uważana jest za najpiękniejszą aleję Budapesztu. Najdłuższa w stolicy, ciągnie się od centrum miasta ponad 2,5km w kierunku Parku Miejskiego i Placu Bohaterów. Po obu stronach ulicy stoi równy rząd monumentalnych kamienic, nierzadko zdobionych kamiennymi driadami i kolumnami

Słowacki Kras i jaskinie krasowe Aggtelek (N I / 1995-2000)

712 odkrytych obecnie grot tworzy typowy system krasowy strefy umiarkowanej, wyróżniający się różnorodnością i koncentracją form na ograniczonym obszarze. Rzadko spotykane połączenie efektów klimatycznych tropikalnych i lodowcowych pozwala przebadać historię geologiczną na przestrzeni kilku dziesiątków milionów lat.

Zwiedziliśmy jedną z najsłynniejszych jaskiń - Domicę. Jaskinia ma długość 5368 m, a trasa zwiedzania wynosi 1180 m. Możliwy jest także spływ łódką, ale najczęściej w miesiącach letnich jest odwołany z powodu braku wody.

• Informacje o jaskini

Vlkolinec (K IV, V / 1993)

Vlkoninec, położony w środkowej Słowacji (dzielnica Ruzomberoku), stanowi doskonale zachowany zespół, składający się z 45 budowli, charakterystycznych dla tradycyjnego osadnictwa wiejskiego w Europie Środkowej. Jest to najpełniejszy w regionie tego rodzaju zespół, z tradycyjnymi domami drewnianymi, typowymi dla obszarów górskich. Ciekawostką jest, iż rezerwat jest zamieszkany przez kilk rodzin, co powoduje nieciekawe sytuacje, gdy turyści zaglądają tubylcom do chat. Wnętrze dostępne jest w muzeum, gdzie dodatkowo można zakupić oryginalny owczy ser.

Piękny skansen, ale nie dla rowerzystów ;) Podjazd osiąga maksymalne wartości 20% na odcinku około kilometra. Zjazd jest równie efektowny, ale za to terenowy i równie stromy, prowadzi do centrum Ruzomberoku.

Bańska Szczawnica (K IV, V / 1993)

W przeciągu stuleci, w mieście przebywało wielu wybitnych inżynierów i naukowców, którzy przyczynili się do jego sławy. Dawny średniowieczny ośrodek górniczy przekształcił się w miasto w renesansowymi pałacami, XVI-wiecznymi kościołami, eleganckimi placami i zameczkami. Ośrodek miejski wtapia się w otaczający krajobraz, w którym napotkać można ostatnie ślady przemysłu górniczego i metalurgicznego.

Aby dojechać tam na rowerze musieliśmy pokonać kilkanaście kilometrów podjazdu przez wulkaniczne góry Szczawnickie. Najlepiej chyba dotrzeć tam pociągiem z Hronskiej Dubravy, bo miasto otoczone jest górami ze wszytskich stron. Samo miasto, bardzo klimatyczne wymaga dobrej kondycji, bo różnica poziomów między dolną częścią, a skansenem na wolnym powietrzu to ze dwieście metrów w pionie ;).

• Strona internetowa miasta

Zabytkowe centrum Wiednia (K II, IV, VI / 2001)

Wiedeń rozwijał się począwszy od czasów osadnictwa celtyckiego i rzymskiego. Następnie przekształcił się w miasto średniowieczne, a później barokowe, stając się stolicą monarchii austro-węgierskiej. Odgrywał zasadniczą rolę jako jeden z ośrodków muzyki europejskiej, z którym kojarzeni są wielcy kompozytorzy począwszy od klasycyzmu wiedeńskiego do muzyki współczesnej. Zespół zabytkowy Wiednia składa się z różnorodnych elementów architektonicznych, głównie barokowych pałaców i ogrodów oraz z pochodzącego z końca XIX w. zespołu reprezentacyjnych budynków wzdłuż Ringstrasse.

Klasztor dos Jeronimos i wieża Belém w Lizbonie (K III, VI / 1983)

Przy wejściu do portu w Lizbonie, klasztor Hieronimitów, rozpoczęty w 1502 r., stanowi świadectwo największego rozkwitu sztuki portugalskiej. Położona w pobliżu wieża Belém, wzniesiona dla upamiętnienia wyprawy Vasco da Gamy, przypomina wielkie odkrycia geograficzne, które położyły podwaliny nowożytnego świata.

Zespół zabytkowy w Bernie (K III / 1983)

Berno, założone w XII w. na wzgórzu otoczonym przez rzekę Aare, rozwijało się według ściśle określonych założeń urbanistycznych. Budowle zespołu staromiejskiego, pochodzące z różnych okresów, obejmują m. in. XV-wieczne arkady oraz XVI-wieczne fontanny. Główna część miasta średniowiecznego została odbudowana w XVIII w., lecz zachowała swój pierwotny charakter.